Bence ev arkadaşı olanın derdi de var. Ufak da olsa var yani. Ev arkadaşı dediğin 3 sene sonra yaptığı salaklıkları eş dost ortamına saldıkça, alkole meze yaptıkça güzel. O yüzden ev arkadaşlarınızı sevin, dozunda ama.

İsviçreliler dövüşmeyi sevmez, başkalarını dövüştürürken kayak yapıp çikolata yerlermiş. Benim de aradığım refah seviyesi budur arkadaşım. Şu yazıyı bitirmemle kayak malzemesi almaya gitmem bir olacak, bekle beni Tag Heuer.

Eğer yere çömelince saldırmayacaksa Nazgul beslememek için bir sebep göremiyorum.

‘Avrupa’da penis boyları’ anketine bakınca Türkiye ortalarda bir yerde gözüküyormuş. Dünya’nın en büyük 10 ülkesinden biri olmaya oynadığımız(!) şu güzel ortamda bu tarz haberler moralimizi bozuyor, bu konuda da liderliğe oynamak için ben kendimce tedbirimi aldım ve Spam klasörüme gelen “Daha uzun geceler sizi bekliyor” maillerini okumaya başladım bile. Sonucu buraya yazarım.

Acısıyla tatlısıyla, bir Urfa dürüm ve baklavanın daha sonuna geldik. Ya ne olacağıdı?

Yalnız hala Eurovision’u ciddiye alan 1 milyon kişi bulabilirim.

Adriana Lima’da sarımsaklı yoğurt yiyip kokuyor mudur, yoksa onun ağzının içinde kötü kokuyu emen gözenekler mi vardır, insan bilemiyor. Tedirgin oluyor. Pastırmayı, sucuğu mideye indirip Miranda Kerr’in yanına yatılır mı, Zoey Deschanel ile bir baş soğan kırılır mı, bir güzel uğruna bin bir güzelden mahrum kalınır mı diye diye düşünmekten hiç bir ünlü ile sevgili olamaz, aşka koşamaz oldum, zalım yarlar.

Beyler bence reenkarnasyon yoktur, olsaydı bu kadar ucuza hayat sigortası yapmazlardı ayık olun biraz, koskoca firmalar bunu düşünemeyecek mi!

Shameless 2. sezona geç de olsa başladım. Diziyi izlerken gerçekten diziyi özlediğimi fark ettim ki pek sık içine düştüğüm bir özlem durumu değildir kendisi(dizi de özlenir mi demeyin lan, hasreti çeken bilir!), az sayıda uzun aralar sonucu yaşadığım bir hissiyat. Shameless birbirinden harikuleyt karakterleri, akıcı bölümleri, diyaloglardaki samimilik, başarılı oyunculuklar, Frank’in başının altından çıkan zaman zaman abartılı da olsa asla sırıtmayan maceralarla eşsiz bir dizi.  İçine düşülen tüm can sıkıcı, pek çok normal aileye akıl kaçırtıcı olayı gördüğün halde adeta o ailenin bir parçası olup o olayları yaşamayı istiyorsun. (Bir de vaktinde The O.C’de ailenin bir parçası olmak istemiştim, tabi orda Marissa Cooper a.k.a Mischa Barton benim olacaktı ve binecektim üstüne vuracaktım kırbacı, ha bir de Alf’de tabi). Dizide mevcut kalite korunduğu müddetçe(ki diğer sezonlarda da süreceğini düşünüyorum) izlediğim en iyi dizilerde üst basamaklara banko ismi yazılacaktır.

Marmara’da elektrikler kesildiğinde ilk bana geldiler, şöyle bir gerildim, azcık elimi çeneme koydum, ovaladım, azıcık kir çıktı falan, neyse yutkundum ve cevap verdim;

-Elektrik bulamıyorlarsa jeneratör yesinler.

Gördüğünüz gibi her zaman güzel ülkemin güzel insanlarını düşünüyorum, dertlerine derman oluyorum.

Çok acı bir haberle sarsıldım geçen gün, Rus kilisesi mini eteğe savaş açmış, başımdan aşağı kaynar sular döküldü, Antalya’yı, Antalya’ya gelecek milyonlarca kabarmış erkeğimi düşündüm, tarif edilemez bir burukluk, halkımın çekeceği acıları düşündüm, ya Ruslar artık sahillerde sere serpe güneşlenemezse, ya minileri çekip köpük banyosu yapamazsa, diskolara dar bile olmayan pantolonlarla gelirlerse diye döne döne duramaz oldum.

Şu habere bir bakar mısınız!

Başrahip Vsevolod Chaplin Rus kadınların giyim tarzını eleştirerek bu durumu değiştirecek bir kıyafet yönetmeliği yayımlanması gerektiğini dile getirdi. Rahip, ülkedeki kadınların “palyaço gibi boyandıklarını”, kıyafetlerinin ise erkekleri tahrik ettiğini söyledi. Chaplin, “Eğer bir kadın mini etek giyiyorsa ve bu tahrik edicidir. Aynı zamanda sarhoş olursa o zaman daha da tahrik edicidir ve eğer kendisi insanlarla aktif olarak temas arayışında olursa o halde bu temasın tecavüzle sonuçlanması halinde şaşırması yanlış olur” diye konuştu.

Yani şunu demek istemişler sanırım, kendi arzunla sevişemezsin, eğer alkollüysen tecavüze uğrarsın, “ama olur mu biz her gece içip içip sevişiyorduk”  ”hayır kızım üzgünüm onların hepsi tecavüzdü ” demek istemiş sanırım rahip. Bacaklara özgürlük, baskılar bizi yıldıramaz

Kapanışı tüm bacaklara destek olmak adına şu parçayla yapıyorum, bacaklar bizimdir Rahip, duyuyor musun, dokunma bacaklarıma, dokunma göğüslerime, yoksa hayatında bir karıncayı bile inciağfüplğdksof

Başlığın bu yazıyla en ufak bir alakası yok, yapacak bir şey de yok, haydi hayırlı işler.

FIRST CASTLE HAS FALLEN!
Darkness is knocking the door!… We are still sleeping!? Final countdown is in progress. We still have the power to defeat the darkness, otherwise “brothers of the cosmos” will reborn. The last candle is dying. Only the illuminated ones will understand the last secret!
_ v _ _ t _ _ s _ _ i _ _ _ m

f _ _ a _ _ n _ _ _ _ _ _ i _ _ _ _

29 days + 14h : 56m : 28s

Yani yine utanmadan geri sayıyor bu arsız evlatları, benim ise onlara diyecek tek lafım var; “Boğazınıza az yiyeydiniz de denkleştirip kapalı sitenize yeni bir server alaydınız daşşaanı burktuklarım”. (bkz: illuminati.org adresinin kapalı olması)  Çok önemli not: İddia ediyorum bu şifreyi de yıllarca Çarkıfelek’de atasözlerini sesli harf bile almadan çözmüş cefakar tv izleyicisi şakkadanak çözecektir, benim önemli işlerim olmasa ben de çözerdim, neyse.

Hiç unutmam, Auto Show fuarındayız, ergenlik çağını yeni kapatmış ve uzay çağına geçmiş iki ergen gözlerimizle emmek için Ferrari standının içine girmeyi bekliyoruz. Titreye tireye. McLaren standındaki Finli mankenlerden bile çok baktığım tek şey karşımda. Sıra ilerliyor, giriyoruz F430′u koklayarak bir sağına bir soluna geçiyoruz, ellememiz yasak olduğundan adeta burun deliklerimizle yalıyoruz arabayı, camından içeri bakar gibi yaparak. İşte öyle bir alet Ferrari. Ve işte bu ve bunun ayarında (tabi daha güncel modelleri) 14 adet über lüks aracın Japonya’da yaptığı kazayı duyduğumda fuardaki o duygusal görüntüler geldi aklıma. Kafamı kaldırdım ve gökyüzünden bir dolu yıldız kaydı. Tabi ben o arada tavandaki spotlara baktığımdan tam göremedim, kaymış olması lazım diye hesaba kattım. Yazıklar olsundu. Sanki bir Lada gibi, sanki bir ’99 kasa Fiesta gibi birbiriyle gönül rahatlığıyla çarpışan 14 adet Japon evladı. Ne Japon’u hayvan evladı hayvan! AGA NOLUYOR YA <– Şuna bir bakın ve ağlayın insanlar. Bundan gayrı en az 15 Lamborghini’yi gözümün önünde parça parça parçalamadan gelmesinler karşıma dünyanın en büyük 10 ekonomisinden biri haline geldik/gelecez diye. Belirmesinler ordan burdan, öyle söyleyin.

Bir kişi daha çıkıp da gençlik nereye gidiyor derse tutacam kolundan tüm gün, ha buraya, nah bak buraya, buraya da, birazı da buraya, diğerleri buraya diye diye, nargile kafesinden sinemasına, bowling salonundan H&M’ine kapı kapı dolaştıracam. Al diycem, buralara gidiyorlar işte eşek evladı, al sen de git, git de bitsin bu klişe canına yandığım.

Şak diye, kusursuz bir şekilde Massachusetts’i telaffuz edebilenden korkarım, aşırı sinerim.

Enrique Iglesias Mustafa Sandal’ın İspanyolcası gibi bir şey.

Şu sıralar bu 11 parçayı çok dinliyorum, kışlıkları çıkardım; Adeta bir dev liste! Agnes Obel, Cascadeur, Rena Jones size bir şey ifade etmiyorsa açın bakın, çok şey ifade etsin.

O değil de Pepsi Blue diye bir şey vardı, hatırlayan hatırlar, gerisini de yesin tırtıllar.

Bu arada birisi çıkıp Pucca’ya çok beğenilmenin, çok takip edilmenin marifet olmadığını söyleyiversin ne olur. O zar zor bir araya getirebildiği tereddütlü ve içi boş cümleleri ve alçak gönüllü olduğuna canı gönülden inanmayan yalan yanlış cümeleleri savuran boşluk satıcısına diyeceğim şudur; Posta bu ülkenin en çok satan gazetesi ve Nihat Doğan’ın da on binlerce seveni var, milyonlar Justin Bieber dinliyor, binlerce insan Uçan Spagetti canavarını gerçek sanıyor. Ne demeye çalıştığımı da oturup Sudoku çözer gibi çözsün gayrı. Saygılar.

Son ve aşırı bonus şarkı, klibi ayrı, kadınların sesi apayrı bir dünya

La isla bonita, yesin sizi Tofita, bir daha ki yazımda görüşmek dileğiyle. Bu sefer arayı bu kadar açmıycam. Lan tamam açarsam ibiş olayım. Ki daha önce olmuşluğum var.

Bu arada düşünüyorum da, bandana çirkin bir şey, bitse, üretimi dursa, onu üreten fabrikada şimdi kaç kişi işsiz kaldı diye bile düşünmem. Çünkü bandana işte o kadar olmamış bir şey, neyse o artık.

Televizyonların bitmek bilmeyen klişe seansları vardır, çok severler her “x dönemi”nde o konuları tekrar tekrar konuşmayı. İşte o sezon yine gümbür gümbür geldi. Sayelerinde 20 küsür yıldır Türkiye’deki tüm beslenme uzmanlarını, diyetisyenlerini tanıyorum. Aşağı yukarı hepsiyle oturup üç beş muhabbet edecek, onlara adlarıyla hitap ederek inceden de samimi olmasını bilecek hale geldim. Akşam soğuk bir şeyler bile içeriz belki, ne bileyim “bol bol sıvı tüketiriz”.

Dönem itibariyle en sevilen, bol memeli ve götlü, ince kızlar içermesi sebebiyle ekranların favorisi olan mevsim yani yaz ayındayız. Önce sezonun favori diyetleri ile haberlerin bir 5 dakikasını yiyoruz. Ardından o günün talihli doktoruna giderek mikrofonu uzatıyoruz, “YAZ DÖNEMİNDE BESLENMEMİZDE NELERE DİKKAT ETMELİYİZ?”.

O doktor da sanki her sene yaz bitince tüm insanlar ölüyor, yeni bir yaz mevsiminde topraktan başka insanlar çıkıyor misali başlıyor anlatmaya. Toplumsal hafızamız zayıf diyorsak da bu kadar değil lan münesebetsiz herifler. Haydi şimdi de bunları bilinçlendireyim diye başlıyorlar her yaz anlatmaya. Çünkü mına koyayım ben yoktum burda geçen sene? Bilmiyorum yani yaz aylarında ağır yemeklerden kaçınmayı, çünkü ilk defa bu sene Güneş denen o yuvarlak ve sıcak küreyi gördüm mınakoyim. Aklım çıkıyordu, bu ne lan diye çevreme soruyordum ki, ATV’si, Şov Tv’si çıktı vakıflara, yardım derneklerine taş çıkaracak bir gönüllükle kurtardılar beni. Sayelerinde artık öğlen saatlerinde o turuncu şeyin altında çok gezmemem gerektiğini, yoksa beynimin çorba gibi kaynayacağını, hatta bir yerlerden gelen zararlı ışıkların hücrelerimi sikertmeye çalışacağını öğreniyorum. (Çelik ayna yapıp zararlı ışın sensin bu da sana girsin nıhahaha, diye dolanıyorum etrafta gündüzleri, görürseniz arada selam verin)

Ulan baymadınız mı, her sene format mı yiyorum oğlum ben, tekrar tekrar tüm programları kurmaya çalışıyorsunuz. Olmuyor işte, bir öncekini kaldırmadan üstüne kuramazsınız anlasanıza. Bu dosya şu anda kullanılıyor ulan! Yemin ederim bayılıyorlar her sene aynı haberlere yapmaya, inan olsun deliriyorlar, ellerini kaşıyorlar yaparken eminim.

Çünkü olay haberler vasıtasıyla halkı uyarmak bilinçlendirmek değil, yok öyle bir gaye, amaç o haber bandı bu sıcakta çok uğraşmadan nasıl dolar. 1 tane diyetisyen, 10 adet sıcakta kendinden geçmiş, lapa gibi sokaklarda gezip işini halletmeye çalışan vatandaş, 2 adet sahil, bir kaç yüz bikini ve mayo, eser miktarda kumsal, büyücerek bir deniz. Tüm bunları bir harmanlıyorsun 40 dk’lık haberin kafadan 10 dakikası gidiyor, tertemiz iş yemin ediyorum. Bir de bunu bir kaç gün tekrarlayabilirsin he, zaten ilk gittiğinde sen çektiğin görüntülerin tamamını kullanmadın tamam mı, bir de başka doktor buldun mu soru soracak ooff mis, çıktı mı sana yarının haberleri için bir 10 dakika daha. “Oğlum güzel kıvırdık yalnız, iyi yattık, güzel yattık bu yaz, ehe mehe”.

Bazen matrix var ulan diye haykırmak istediğim anlar oluyor sayın seyirci. Bak senelerdir aynı yerlere gidip geliyorsun, aynı yerlerden 10 milyoruncu geçişin oluyor. Artık insanların sümüğünün ne zaman akacağını biliyorsun. Bir olay çıksa Batman’i sikeyim hacıt gel sen hallet şu işi, o namussuz etrafı kırıp döküyor her seferinde sonra tatavasıyla biz uğraşıyoruz, illallah dedik diye sana gelirler, öyle biliyorsun her yeri.  Ama gel gelelim benim yerimde, benim mekanımda bir kız beliriyor anasını satayım, öyle insan olmaz dersin. Olur dersen karşında beni bulursun, öyle biri yani. Gelip “Bundan sonra pizzaya tapacaksınız” diye ortaya çıksa bir dakika lan noluyor demezsin. İtalyan marşını söylersin ayağa kalkıp öyle bir kız. Öyle güzel insanlar var anasını satayım. Tabi bu pizzaya taptırmak yerine 2 bira içip kalkıyor ya, hah işte o zaman ben sizin vicdanınızı sikeyim. Oğlum manyak mısınız, öyle bir kız yok ki, olsa kesin görmüş olurduk, bilmiş olurduk. Elbet biri bu kızla çıkmış olmalı, gelin şunun kaydına bakalım, John sen de şunun tüm trafik kayıtlarını incele, illa bir kez park cezası almıştır falan diyorsun. Ama yok, kalkıyor gidiyor. Allahıma gidiyor, billahıma gidiyor. Bir daha da görmüyorsun kızı. Hayat çok acayip genşler.

Bu aralar sadece 8tracks.com adresinden müzik dinliyorum. Aklı zaten yarım bir insanım. Ne dinliyorsun diyene şunu diyemedim yıllardır. Abi işte dinliyoruz bir şeyler, bak böyle şeyler diyip link vere vere aklımı şaşırıyorum. (Hatta şimdilik sadece 4 playlistlik bir listem de var sayfada, ilgisini çekene: nah bu) Bir ara aylarca Radio Tracker’a sardırmıştım hatta daha önceki yazılarımdan birinde anlatmıştım onu ama şimdi o yazıyı arayıp bulacak buraya linkini verecek kadar özenli bir yazar değilim inanının. İsteyen arasın bulsun ama çohüzel pırokram. Müzik güzeldir.

Hanna değişik bir film olmuş, ben sevdim sanırsam çok ses getirmedi ben inatla bir denemenizi tavsiye ediyorum, nedir lan Hanna Alamancı Serhat’ın sevgilisi mi diyene de açıklama şöyle gelsin: HANNA

Oruç tutan adamın çıkıp Diyanet işlerinin telefonunu araması, tok tutan hap içerek oruç tutsak olur mu demesi. Şimdi ben senin aklını ortadan ayırıp içine baksam, bir şey bulamam sanırım. Yani GARDAŞ, sen oruç denen şeyin amacını anlamamışsın ama müslümanım ben diye böbürlendiğini görür gibiyim, muhtemelen oruç tutmayanlara da “cık cık cık” diye 3 hit combo yapıyorsun. Sorduğun soruya bak ya, alın şunu burdan, al al al al al.

Ramazanın 3. gününde “Seneyi hiç uzun saçlı adam ve oruç tutmayan insan dövmeden kapayacak mıyız lan? Bu toplum böyle bir şoka hazır değil, magandalar nerdesiniz!” diye sormuştum. Sağolsunlar vicdan sahibi bir kaç kişi çıktı önce kuytu bir köşede sigara içen bir kadını dövdü, sonra da voleybol oyuncusu kızın birine otobüse neden şortla biniyorsun diye saldırdılar. Tam evde yaya yaya oturuyordum, gergindim, noluyor lan yoksa medeniyet mi geldi, mnskym nolacak şimdi, naapmam lazım derken böyle haberler alınca halen taş devrinde olduğumuzu görerek rahatladım. Toplumca böyle hızlı çağ atlamaya hazır değiliz, rica ediyorum. Sizin o kadınlara saldıran ellerinizi kör testereyle kessinler orospu çocukları ya.

Bugünlük, hatta tahminen önümüzdeki 5 iş günü için diyeceklerim bu kadar, haydi eyi günler.

Yurtdışında reklamcılık okuyan bir eleman Heineken için bir proje tasarlamış. Ne zaman bir Heineken şişenin kapağını çekizlesen, tıs ettirsen, kapağın neresine konumlandırıldığını anlayamadığım süperskimsonik bir dalga Facebukunuz’da bir event patlatıp eşe dosta, yedi düvele haber salıyor. “Parti var panpalar, akızlanın!” diyor. Her kim ki yarattığı bu event ile en çok arkadaşını “Ben de geliyom laan, cips de var mı?” diye sorulara gark eder, en çok katılımcıyı toplarsa, bir hafta sonra Heineken buna bir kasa birayı yapıştırıyor, lakin sanıyorum boşları almıyor. Gereksiz mi, gereksiz, olabilir mi, olabilir, gayet de abuse edilebilir, örneğin inciciler her hafta bir inci yazarının evine 10 bin atlıyı gönderir gibi o evente yapışırsa, 3-5 aya kalmaz elamanlar birleşip bir ‘Heineken’ci’ açabilir mi, açabilir. Bu teorim de en az o uygulama kadar yersiz mi, hem de o biçim.

Çocuk yapmak için ehliyet şart diyoruz ya ara sıra, ciddi şart lan esasında. Faşistçe, diktatörce bir tutum gibi algılanmasın ama bir ‘anne(?)’ çıkıp 7 yaşındaki kızını 100 kontör için web cam’de soyundurabiliyorsa, geçtim anne olabilme ehliyetini yaşamak için bile 6 ayda bir falan gidip kafasını göstermeli bir bilene. Zira benim nazarımda o annenin gidip çocuğunu yiyen Afrikalı ilkel kabiledeki tamtamdan bir farkı yoktur, hatta daha da beterdir, daha da fenadır, pislerin pisidir, küfür deryasında boğulasıdır.

Ntvmsnbc çok bozdu. Baya bozdu, önünü ala… Neyse bu espriyi de sündürmek istemiyorum ama gerçekten bozdular. Hani uzun seneler haberleri takip etmek için tek kanalımdı, gözümün nuru, haberlerimin ferah yuvasıydı ama sanırım artık kendisiyle vedalaşmaya karar verdim. Bu grubun kalitesindeki en belirgin bozulmayı spor bölümündeki Fotomaç’ı, Fanatik’i aratmayan, Star Gazetesi’nin rezaleti 10.000 fersah diplere götüren “Yendik Milan” başlığı gibi başlıklar atmaya başlaması ile ortaya çıktı. Ardından pek çok haber sitesinde okuyabildiğiniz, zaman zaman ekonomiden, sağlıktan, bilumum ana konudan öne geçebilecek, ufak ama çok sivri haberleri es geçtiklerine şahit olmaya başladım. Bu da yetmedi ana sayfanın tepesinde, sağında solunda Hürriyet gibi, Posta gibi ucuz medyacılığın temeli olan, fotoğraf yığmacılık, dikkat çeken kadınları koymacılık, ceviz kabuğunu doldurmayan basit haberleri ön plana çıkarmacılık gibi aklı başında okuru kendinden soğutacak olaylar birbiri ardına geldi. Dün internetten(Cepten Whatsapp, Twitter, mail takibini saymazsam) uzak olmam sebebiyle görmediğim ama Ekşi’de yazan (Kaba tarif ile, dün gerçekleşen Sansüre Karşı Yürüyüş’ü ana sayfadan vermek yerine teknoloji başlığı altına öteleme hadisesi) hali ile iyice sinirlenmeme sebep oldular. 1 kişi yapmasa bir şey olmaz mantığını bir kenara bıraktığımız da nasıl o meydanlara 30-40 bin kişi çıkıyorsa, belki ntvmsnbc’yi de 30-40 bin kişi bırakır falan gibi minnoş gazımla hemen telefondan uygulamalarını sildim. Şimdi canımın iç kısmısı Chrome’dan da şutluyorum. Çok az televizyon izleyen bir insan olarak TV kanalları hakkında yorum yapamıyorum ama gerekirse kendimi Kanal 7′ye, Samanyolu’na vururum en azından bilinçli olarak manipüle edilirim, soran olursa “herkesin popisi kendine” der, aklı başındalığıma yol veririm.

Kolayı kafana dikip ağız dolusu bir yudum aldıktan sonra kolada hiç asit kalmadığını fark etmek, o çirkinliklerle dolu, şekerli gibi, arada kalmış gibi tadı almak, o hayal kırıklığı… Aman diyorum, o an hissettiğimi anlayacak tek insan 2006′da Grammy ödüllerinden eli boş dönen Kanye West’tir. O konuda beni dinleyecek kişi o kavruk repçidir, gerisi yalan anlar.

Firmaların zahmet olmasın, kime yaptıracaz, kaç para vericez diyerek epi topu 5-10 bin kişi için uğraşmayalım diye Android’li application yazdırmamaları benim panbuk gibi yumruklarımın taştan kafa ezicilere dönüşmesine sebep oluyor. Hepsinin kafasını tombiyi ezer gibi ezmek istiyorum. Misal şu aralar Lassa’nın 2 hafta süren bir yarışmasının ortasındayım ve dışardayken flashlı sitelerini açacam da, edicem de o arada sorulan soruları dönüp bulacam da(zira bu tarz siteler benimki gibi halen sınıfının iyi modellerinden biri olan HTC Desire’da bile ağır açılıyor) derken 3.7 inchlik ekranda Yosemite Sam gibi debeleniyorum. Dışardayken kaçırdığım sorular olmasa ve o kaçırdığım soruları yanıtlayabilsem ilk 2 ya da 3′de olacaktım ama şimdi önümüzdeki haftayı ilk 3′ün en az 1 günü kaçırmalarını umarak geçiricem falan fıstık. Ha ama sorarsan Lassa’ya Apple için uygulama yazmışlar. Onu akıl etmişler. 5-10 bin diyorum ama eminim ki daha fazla Android işletim sistemli telefon sahibi var ülkede. Ondan da fazla Blackberry kullanıcısı. Kaldı ki tüm dünyadaki rakamlara bakacak olursanız olayın ivmesi Android’in diğer tüm işletim sistemlerini geride bırakmaya başladığı şeklinde. (2 yıl içerisinde Nokia’nın Microsoft ile birlikte yapacağı yeni telefon atakları belki ilk 3 için Windows 7′ye yeni bir kapı açabilir.) Bu Android’in IOS’dan daha iyi olması ya da olmamasından değil Android işletim sitemi kullanan markaların pıtrak gibi çoğalmasından ötürü. Yani Türkiye pazarı her şeyi 1-2 yıl geriden takip etmeye devam ediyor(Tahminen 6 ay 1 sene içerisinde Androidli telefon sahiplerinin sayısı IOS’luları geçebilir, artık ayılın firmalar). Bugün Türkiye’nin dev holdingleri hizmetleri için Iphone app’lerini yapıştırırken Android ve RIM’i pas geçtiklerinde büyük hataların, saçma boşvermişliklerin altına da imza atıyorlar. Anlaşılan firmaların kafasına yerleşmiş saçma fikir; parası olan, telefonunu çok yönlü olarak kullanan insanlarda kesin Iphone vardır şeklinde, ki bu kör düşüncenin izahı ya bilinçsizliktir ya da tembelliktir.

Peep, Twitter(sitenin kendi official app’i), Tweetcaster, Seesmic, Twitdroyd. 1′i HTC ile default gelmek üzere toplam 5 farklı Twitter applicationı. En kötüsü, en detaysızını, kullanış kolaylığından bi haberlik ödüllerini Peep(gerçi bu sadece detaysızlık kategorisinde değerlendirilmeli sanırım), Twitter ve Seesmic arasında paylaştırıyorum(Friendstream’i sadece bir social RSS Feeder gibi nitelendirip bu değerlendirmenin tamamiyle dışında tutuyorum). Şu an birkaç aydır kullandığım Twitdroyd ile halen anlamsızca devam eden ama hayati önemi olmayan hatalarına rağmen(bu eksilerde, yanlış insanlarda yanlış avatarları çıkarma, özellikle aşağı yukarı kayarken yapıp sonradan toparlıyor, bir de RT yapanlar kimmiş göstermeme hadisesi) en iyi uygulama olmaya devam ediyor, şahsi kanaatim budur, Beğenmeyene de kes köse. Geriye denemediğim Tweetdeck(bunu da masaüstünde döneyip zaten pencerelerini açık tuttuğum Facebook ve Twitter için bir de neden  program çekeyim, ne saçmalıktır görüşümde hala ısrarcıyım), Hootsuite Plume kalıyor ki onlara da şans vermeye tenezzül eder miyim bilemiyorum, uninstalllardan yıldım diyim ben sağaa.

Game of Thrones izlemeyen de bizden değildir.

http://gundem.milliyet.com.tr/beyoglu-nda-cift-kisilik-koltuk-yasagi/gundem/gundemdetay/16.05.2011/1390999/default.htm

Bu üste koyduğum linki de kendiniz okuyun, şu an ne AKP’ye ne de paylaştığı zihniyete sahip insanlara sövecek, onların nasıl bir zekaya sahip olduklarına dair kelime yazmaya enerjim yok, üstüne bir de yıldım ki sormayın. De haydi bu yazı da böyle bitsin.

Ayrıca yine defolu ürünler listemin tepelerinde halen Chrome ile adam gibi çalışmayı başaramayan Stumbleupon var, müdüriyet nerdeyse bulup bincem tepelerine yakındır.

Hakan Altun dinleyen adam gitsin Bayhan’la aynı eve çıksın, Tarık Mengüç’le aynı kanepede yatsın, onu dinleyen beni dinlemesin.

Yıllardır fotoğraf çekiyorum, 50.000′in üzerinde fotoğraf çektim diyen Arif Sağ’ın ne kadar iyi fotoğrafçı olduğunu anlatmak için Türkiye’nin en pahalı ekipmanları bende demesi, esasında fotoğraftan ne kadar anlamadığının açık kanıtı. Bana 50 mm f/1.2 verin dünyayı yerinden oynatayım misal. Böyle tırı vırılara gerek yok hoca, arif sağ ben selamet. (İnka, Galya, Eflak-Boğdan, Urartu ve Pers Krallığı gibi bazı medeniyetlerde, yaşlı çalışan amca, fakir sümüklü çocuk ve makro gül fotoğraflarının fotoğraftan sayılmadığını ve dünyanın en pahalı makinalarını birbirinin karbon kopyası işlerle zai etmenin ayıplandığını biliyor muydunuz?)

YÖK Başkanı Özcan, ÖSYM Başkanı Ali Demir için “Krizi kötü yönetmiş olabilir ama çok düzgün bir adam. Talebeler elini öpsünler” demiş. ABİİİ? ABİİİİİ?? ALOOO? ABİİİ? HATTA MISIN? ABİİİ? AHAHAHAHAAHAHAHAHHAHAHAHAHAHAHAHAHA? ABİİ  ALOOOO?

Böyle bir yer var, ordan kalkan toptur; evet

Fatih Ürek’in aylarca düşünüp düşünüp bir şey bulamayıp Hayde isimli parça-türkü neyse ona klip çekmesi. Üstüne klipte karizma olayım, fiyakalı olayım diye buldukları limuzinin 90′lardan kalma olması, abi bu böyle de olmayacak, bare şunun şöförünü havalı gibi bir bayan yapalım diyerek klişe sıçmaları. Başarıszlığı yerinden çıkmayacak şekilde iyice perçinlemişler, ha benim totoş akıllılarıma.

Justin Timberland holivut sütütyolarından çıkmaz oldu ey okur. Albümden, plaktan, konserinden, düğününden, kına gecesinden aldığı paralar yetmemiş, bir de film setlerine dadandı arsız. Son olarak ‘Friends with Benefits’ diye bir filmde oynamış. Oynasın, göbek de atsın ben takmam, gidip de izlemem ama filmde Emma Stone ve Mila Kunis’i de yanına aldığı için gıcık olmasını da bilirim. İşte benim için çılgın proje budur, eğer o filmde ikisini birden öpüyorsa, işte o çıp çılgın projedir, dolu dizgin projedir.

Roger Federer; bir çöküş hikayesi. Hala Federer’ci geçinenler, Federer bitmiştir, dağılabilirsiniz.

Dişim çürüyor, su içsem çürüyor.

Çarşıdan aldım bir tane eve geldim bin tane, diye ilk bana deselerdi, yanlış saymışsındır, bir daha say der bir efsaneyi başlamadan bitirirdim.

Nerede çatal bıçakla pizza yiyen bir burjuvasyon görsem, elinin üstüne üstüne vurmak isterim. Herkesin ortasında “şekilci ibne” demek isterim, gözlerine acısso damlatmak isterim.

Hayırlı 13. Cumalar efendim.

Chicago’dan New York’a gerçekleştirdiği uçuş sırasında aniden kafasının içinde basınç kaybı yaşayan, beyni hava boşluğuna düşen ve üstündekileri sapır sapır çıkartmaya başlayan 20 yaşındaki kadın bu haftanın renkli bir hedesi olarak kalmış aklımda. Uçma eylemini elinden geldiğince desteklemek adına soyunarak uçağın yükünü azaltmak ve kendilerine hız kazandırmanın yanı sıra benzinden tasarruf etme amacından başka bir niyet taşımadığını düşündüğüm bir kadın kendisi. Uçak iniş yaptığında kendisini yaka paça olmasa da etinden butundan tutarak akıl hastanesine götüren yetkilileri de esefle kınar ve dikkatli olmalarını da tembihlerim, bkz. Sucker Punch, aman deyim ben saa.

Yalnız o değil de Adile Naşit ölmeden önce 8-10 tane daha film çekecekti Münir Özkul’la, var olanları döne döne izleyip doymayan milyonlar olarak çok mağduruz.

Abdullah Gül’ün, ÖSYM Başkanı Ali Demir ile ilgili, “Süreçten ben de rahatsızım ama dere geçerken at değiştirilmez“ demesi? Dereyi geçemeyip çoktan boğulduklarının farkında olmayan(?)ların acınası savunması.

Dredg’in merakle beklenen albümü Chuckles and Mr. Squeezy çıktı efendim. Çıktı da çoğu insanın ortak görüşü çıkmaz olaydı şeklinde.
-Albümde Keenan benzeri sevdiceğimiz vokal Gavin Hayes’in sesini tanımasam kimse beni Dredg albümü olduğuna ikna edemezdi.
-İlk şarkıda 25-30 sn de vokal girene kadar yanlış bir albüm indirdiğimi ciddi ciddi düşündüm.
-Albüm Dredg’in eşsiz, farklı, kaliteli  ve türünü sınıflandırmayı başaramadığımız o bildik Dredg albümleri ile tamamiyle alakasız. Çok sıradan, birbirini andıran, tek düze, heyecanlandırmayan şarkılar gerçekten hayal kırıklığı.
-Albümdeki tarz pop rock denebilecek kadar grupla alakasız, basit, düz bir tınıya sahip diyerek sizi son kez üzüp bu bahsi burada kapıyorum kuzum.

Bu arada unutmayın, Robin’den büyük Batman var.

Şimdi haberler(ntvmsnbc’de olması lazım); “Şifre iddialarına yol açan programın geçen yıl mezun olan bir bilgisayar mühendisine yaptırıldığı belirtildi.” Bunu okudum ve aboov dedim ve iç sesimle ekledim, “bu da herhalde beyefendinin kendini bitirme projesi olsa gerek.”

Yüksek Sadakat’in Türk Rock müzik tarihindeki en kötü parçalardan birisi ile katıldığı Eurovison’da Kutlu Özmakinacı’nın söylediği “elenmesek üçüncü olurduk” lafından sonra sırasıyla şu şıkları veriyorum;

a)halamın taşakları olsaydı amcam olurdu
b)belki üstümüzden bir kuş geçer
c)kız olsaydım kesin sana verirdim
d)kedi canını senin
e)hepbiri

Soru 100 üstünden 1000 puan, haydi şampiyonlar.

Her kim ki bardağa dökerken sağa sola sıçramayan meyva suyu şişesinin icadını yapar, işte o büyük bir devrim yapar, o bilim yapar, o buluş yapar.

Ne zaman ‘mamafih’ kelimesini cümle içinde kullanan birini duysam, edebiyata yaptığı katkılardan dolayı teşekkür etmeyi borç bilirim.

Ne zaman diyecek bir şey bulamasam yazıyı bitirmeyi bir borç bilirim, monşerleriyle, kontlarıyla bir bütündür Anadolu, sevgiyle kala kalın.

İki gece önce yaşadığım kıtalar arası kültür sentezinden, dünyanın coğrafya haritalarını yeniden çizdirecek ani bir sarsıntıdan sonra buraya yazacaklarımı kafamda toplamam iyice zorlaştı. Sonunda omurilik soğanımdan, beyin loblarımın güneş görmeyen kıvrımlarına kadar(hmm şair burada betimleme yaparken ayıca sıyırıyor) düşünebilen her noktamda, ben nerdeyim sorularının yankılanmasına, sokakta tökezlememe sebep olan olayın başlangıcına inmek için söyle ikili koltuğa uzanırcasına, rahatsız vaziyette uzanıyorum klavyeye. Esasında marketleri severim ama çok fazla da sevmem. Olay marketleri sevme kararımın beynim değil de midem tarafından verildiği dakikalarda yaşandı. Şahsen bakkal katili olarak lanse edilen marketleri seven biriyim ama  bir 3M Migros’u daha çok severim. Lakin 3M Migros’u da bir Carrefour için anında satarım, tam Carrefour’da gezerken birinin çıkıp da bana “Gel abi senle Kanyon’a gidelim” gibi bir laf ettiğinde neler yapabileceğimi varın siz düşünün. Yani anlayacağınız alışveriş yaparken hiç bir zaman güçsüzün yanında olmam, kapitalin köpeği olur, sepeti boş gezene havlarım, öyle yavşaklaşırım. En parlak mekanların, en büyük reyonların, tepe tepe yığılmış ay çiçek yağlarının, boy boy çöp torbalarının, hiç bir zaman pişirmediğim Dr. Öetker(ki kendisinin doktor olup olmaması, bu yavşağın nasıl olup da bu sıfatı aldığı başka bir yazının konusudur) ürünlerin ağız sulandıran çekiciliği ile her zaman toptanın, toptancının destekçisi olmuşumdur. Konuya tekrar döner tekme yaparak yaklaşacak olursam, orta çapta bir markette bu aralar her yerde bulamadığım Nestle’nin bitter gofretini aramak için dolanıyordum. Aniden ve ardı ardına kulaklarıma gelen cümleler beni ortalama bir Ajdar şarkısından 7 kez daha fazla şaşırttı. Benle birlikte içeri girmekte olan bir İspanyol çift var idi. Çiftten adam olanına, İspanyol olduğuna canı gönülden inandıkları Messi diye seslenmeye başlayan kasiyer bir şeylerin ters gideceğinin ilk habercisiydi. Bir an “a, ama o öyle değil…” diye seslenmek isterken, en az onun kadar İspanyol olmayan ve bu sefer sadece Messi ile kesişen kümeleri “golcülük vasfı” olan bir kaç futbolcu ismi daha(bu sefer saç rengi sarı/kumral olma sabit değer kalmak suretiyle) hızlıca adamın market arasındaki bilinen ismleri haline gelmişti. Arjantli Messi lakabıyla anılmaya başlanan İspanyol elemana neden olduğunu bilemediğim bir şekilde İngiliz aksanıyla “Messi, okey” “Yes, beer, ok, banana” gibi yarım kelime-cümleleri patır patır sıralayak konuşmaya çalışan kasiyer ve gecenin ilerleyen saatlerine rağmen onu yalnız bırakmayan market çalışanları ortamı iyice alevlendirmişti. Bir anda bambaşka diyarların kelimelerini, kırk yıldır aynı kabereyi oynayan şen gülüşlü oyuncuların replikleri gibi büyük bir rahatlıkla sarf ede ede, çifte belki de hayatlarının ilk escortlu alışverişini yaşattılar.  Birbiri ardına yaşanan hataları düzeltmeye kalkışsam, dünya futbolun son on yılından, Akdeniz iklimine sahip ülkelerin coğrafi bilgilerine, İngiliz aksanından, İspanyolların kolonileşme sürecine kadar bir tepe bilgiyi adamlara sunmam gerekecekti. O yüzden alışverişimi yapıp gecenin karanlığında eve doğru vıj vıj diye uzaklaşmaya karar vermiştim. Verdiğim bu kararın esasında benim elimde olmadığını anlamama ise tek bir cümle yetti, “Haçan bu İnecöl köfte kaç para?”. Bir anda beynimden vurulmuşa dönmüştüm, kıtaları birbirine bağlayan muhabbetlerin döndüğü ortamda bir anda Karadeniz de bile eşine zor rastlanacak derecede yoğun bir aksanla ”Haçan bu İnecöl köfte kaç para?” denmişti. Bu cümleye o kadar hızlı tepki verdim ki boynumun kırılırcasına arkaya dönmesi ve gözlerimin cümlenin sahibini bulmak için tüm marketi taraması yaklaşık yarım saniyede gerçekleşti. Hızım Batman’den, Örümcek Adam’a, Flash’dan, Fast and Furious’un ekibine kadar pek çok süper sonik kahramanı bile kıskandıracak seviyedeydi. Gözlerimle odanın dandik bir scanini yapmayı başardığımda sonuç korkunçtu, aklım çıkacak gibiydi, etrafta bu cümleyi kurması muhtemel olan bir Allah’ın kulunu bulamıyordum. Bir adet Erasmus afişlerine yakışır cinsten İspanyol çift, 4-5 heyecan dolu ve yersiz enerjik market çalışanı, bir metalci, bir adet de metalcinin arkadaşı olduğuna kanaat getirdiğim, metalci olmayan genç dışında mekanda kimsecikler yoktu. Bir an beynimin uykusuzluğun verdiği yükle bana bir oyun ettiğini, az önce yaşadığım çok kültürlü ortama az acılı bir sos eklediğini sanmıştım. Aşağı yukarı 3 sn sonra, beynimin kabahati olmadığını fark etmeme sebep olan cümleyi duydum. Kısalarak kendini yineleyen “Bu İnecöl köfte kaç para?” cümlesinin çıktığı ağzı bu sefer kıskıvrak yakalamıştım. Gerçekten de oydu, metalcili gibi çocuk esasında lazdı. Bir insan nasıl her an Steve Vai’yi aşırı övecekmiş gibi durur hem de “Haçan” diye seslenebilirdi anlayamıyordum. 3 sn’lik kritik göze dik dik bakma eşiğini geçen bakışlarımı, metalci gibiliden laz gibiliye değişen adamın gözlerinden hızlıca çektim. Gecenin 01:30′unda bunca çok kültürü tek potada eritecek adam ben değildim, onu biliyordum. İsterse Kültür Bakanı bununla ilgilensindi. Canımdan can götüren bu sorunu algılamaya çalışacak kişi ben olmayacaktım. Dahası, bunca karışıklığı yaşamama sebebiyet veren Nestle’nin bitter gofretini bulamamış, bir avuntu ile bitter dahi olmayan iki adet Tadelle’nin ederi olan 2 TL’yi içimden gelmeyerek ödeyip marketten ayrılmıştım.Kasiyerlik ile kültür ateşeliğini tek bir potada eriten adama sinsi bir rüyasın demeye çalışan çipil çipil gözlerle bakmış, haliyle adama hiç bir şey ifade etmeden mekandan ayrılmıştım. İşte o günden beri Nestle’yi kuran adamdan kasabada kimse haber almamış, ya, yaa…

Nihat Doğan’ın Büyük Ada’ya giden vapura binmeden önce sarf ettiği lirik söz öbekleri, sıkı sıkı, kalın kalın laflar bize bu ülkeye nasıl bakmamız gerektiğini açık seçik ifade ederken adam gittikten iki hafta sonra skandallar, şifreler, tutuklamalar, kavgalar, dövüşler ile evde iki saatliğine yalnız kalan kardeşlerin birbirini zigertmesi gibi yedik birbirimizi. Artık adam gelince yüzüne nasıl bakacağımızı düşünmeye başlamanın ve o yokken olanları nasıl açıklayacağımıza dair kısa bir metin hazırlamanın vakti gelmiştir, aramızdan bir gönüllüye kağıdı verip  havaalanında Nihat Doğan’ın eline zarfı tutuşturup “You’ve been served” diyip kaçması gerektiğini düşünüyorum.

Yazacak konu sayısının x’in karesi kadar çoğaldığı bu dönemde x e kaç vereceğimi bilememektir beni tüketen.

Ama bu sefer ki yazıma bel kemiğim, omurgam sayılacak internete gelen yasakların daniskasının en taze örneği ile başlayıp mümkünse öyle bitirmek niyetindeyim.  Sabah sabah “eeeeeeeeeh eytere be” ve arkasından edebi metinler dersinde asla okutulmamış ama sokak edebiyatının vazgeçilmezi onlarca iri ebatlı argo sözü arka arkaya sıraladım. Neden dersen, de bi? Şundan sebep; tib’in ekşi sözlük’ü kapatma emri http://www.eksisozluk.com/show.asp?id=23338161

Bu son örnek artık Türkiye İletişim Başkanlığı ve Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu’nun nasıl işlemez hale geldiğinin, mulfunction olmanın zirvesine nasıl çıktıklarının en açık kanıtı. Son bir iki senedir yönetimde nasıl bir başı boşluğun hakim olduğu, 60 bini aşkın sitenin nerelere gittiği, neden gittiği bilinemediği bir dönem yaşayıp, içeriğinde hükümete muhalefet görüşlerin yer aldığı sitelerin, kendi vizyon ve değer yargılarına ters düşebilecek hemen hemen her türlü görüşün içinde barındığı(ya da barındığı iddia edildiği) adreslerin tek tek uçurulduğunu görüyoruz.

Düşünün ki bir devlet kurumu size ne giyemeyeceğinizi, ne içemeyeceğinizi, hangi kanalları izlememeniz gerektiğini, hangi sitelerden alışveriş yapmamanız gerektiğini, evinizde nasıl vakit geçiremeyeceğinizi, neler okumamanız gerektiğini, nelere bakmamanız gerektiğini söyleyebilecek sapkınlığa, şaşkınlığa, kudrete, aymazlığa, cahil cehaletine, karşındakini aptal yerine koyabilme özgüvenine sahip olsun. Açıklamadan, mantıklı sebebeplere dayandırmadan(diyecek oluyorum onu da diyemiyorum zira pek çok kapatılan-kapatılması arzulanan site için öyle bir sebep yok ortada),  yasaklayarak karşınızda dikilebilen, pişkin, ne yaptığını bilmeyen, kraldan çok kralcı, yasaktan çok yasakçı, bir avuç internetten anladığını sanan ama yüksek ihtimal dns ayarını yapmayı bile kendi yasaklarından sonra öğrenmiş, yine tahmindir ki çoğu yasak emri verdikleri siteyi gerçekten derinlemesine inceleme zahmetine bile girmeden masalarının başından emir yağdıran zapturapt sevdalısı iki kurum.

Sizin bu yasakları koyduğunuz insanların bulunduğu küme şunları kapsıyor sayın yetkilimsiler,

18 yaşını doldurmuşlar, yani yetişkinler, yani;
Gidip sandık başında oy verip geleceğine karar verebilecek yaşa gelmişler,
Üniversite mezunları, doktorlar, mühendisler, toptancılar, askerler, iş adamları, ressamlar, doçentler, öğretmenler vesaire vesaire vesaire.

Düşünün ki bu adam üniversiteyi bitirmiş, adam orda gece gündüz hukuk kitabını, fizik kitabını, sosyoloji kitabını, kim bilir belki din kitaplarını yemiş, kalemleri öğütmüş, sayfaları aşındırmış ama neyin doğru neyin yanlış olacağını halen kafası almamış, bu yüzden iki devlet kurumu çıkıp onlar adına neyin doğru neyin yanlış olduğuna karar veriyor.

Düşünün ki bir kadın üniversitede kürsüden 100 kişiye nükleer tıp üstüne bir konu anlatıyor, kadının kafası olmuş einstein kafası ama sen diyorsun ki, bu kadın bu siteye girerse yazılanlardan etkilenebilir, psikolojisi bozulabilir, şaftı kayar afedersin, ters bir hareket yapabilir, o yüzden biz bunu önceden silelim, pırıl pırıl yapalım, hocamızın gönlü bulanmasın. Çok kibarsınız sayın büyüklerim.

Ha diyorsunuz ki, bir adam işinin başında geçmiş 54. şubesini açacağı yeri tartışıyor yönetim kuruluyla, milyarlarla oynuyor, vergi rekortmeni olma yolunda gidiyor, Avrupa’ya açılmanın hesaplarını yapıyor. Aynı kişinin kafası müstehcen bir şey görmesi sebebiyle bulanıyor, huzuru kaçıyor, kendinden geçiyor, çıkartıyor kravatı çıkıyor toplantı masasına, veriyor striptizi veriyor nü pozları. Öyle mi diyorsunuz sayın BTK, sayın TİB?

Sizin engin dünya görüşünüz, sizin internete dair vizyonunuz, sizin ahlak kurallarınız, sizin zihniniz ahlakın göreceli ve insan var olduğundan beri sınırları çizilmek için nice filozofun kafasında tane saç bırakmayan sınır ve içeriğini çözdü. Kimi neye karşı korumalıyız çok iyi biliyoruz diyor ve ezgisiyle, güftesiyle mutluluğun formülü çok açık, bir sen bir ben bir de filtre şarkıları söylüyorsunuz yani…

Sakın ola ki şu lakırdılarla da bana gelmeyin can ciğerlerim;

Biz bu tarz içeriği bazı insanların hassiyetlerine zarar gelmemesi ve yetişkin olmayan çocukların zararlı içerikten korunması sebebiyle böyle bir yasak getiriyoruz.

Yani diyorsunuz ki, biz Avrupalısından, Japonundan, Amerikalısından zeki çıktık, onların insan hakları bildirgelerini yedik içtik hazmettik onların bilemediğini bildik.

Yetişkin bir (hatta gelin bunu sayıyla da 1 alalım) insanın “müstehcenlik, fuhuş, çocukların cinsel istismarı, intihara özendirme vb.” şeklinde içeriğe sahip olan sitede gezmesi, Türkiye’de  geriye kalan ortalama 50 milyon internet kullanıcısının da aynı gaflete düşebileceğine örnektir. Türkiye’de ki bu 50 milyon insanın hepsi birebir aynı konulara ilgi duymakta, aynı sapkın ya da yasa dışı konulara ilgi göstermeye yatkın durmaktadır. Örneğin ekşi sözlük gibi amacı bilgilendirmek, fikir belirtmek, bir konu ile ilgili düşünceleri bir çatı altında toplamak olan ve bugün televizyonlarda gördüğümüz pek çok ünlüden, köşe yazarlarına kadar herkesin takip ettiği, yıl dönümü etkinliğine, ekşimizin tabiriyle zirveye, Cem Yılmaz’ın bile para almadan katıldığı, her kesimden, her zihniyetten, her türlü siyasi görüşten yazarı bir araya getiren, yeri geldi mi insanların tez yazarken bile açıp bir şeyler aratıp baktığı, fikir edindiği bir sayfa “zararlıdır, müstehcendir, olur ha -nasıl oluyorsa-, sizi intihara sürükler aman ha!” şeklinde kapatılmaya kalkışılabiliyor.

Hadi gelelim 18 yaş altındaki gelişimini henüz tamamlamamış, reşit olamamış, saf ve naif ve bilgisiz yavrularımıza(ki pek çoğunu tenzih ederim, nice 15′lik gençler bilirim BTK’yı da TİB’i de mevcut kadrosundan kat kat iyi yönetme potansiyeline sahiptir).

Bu insanları internette ki zararlı içerikten korumak için takribi 30 sn kadar kafa patlattım (eminim hali hazırda var olan ya da oturulsa üretilebilecek başka yöntemlerde vardır) ve çocukları bu içerikten korumak adına yapılabilecekleri sıraladım,

-İnternet kullancısı çocukların bilinçlendirilmesi, isterseniz bunu rehberlik dersi dediğimiz genelde sağolsun pek çok öğretmenin “Boş saat, gazete okunacak saat, çocukların çok gürültü yapmadan serbest olabilecekleri zaman dilimi” gibi değerlendirdiği (bizim zamanımızda öyleydi panpitellalar, panpoşkolar) zaman dilimini çocukları bilinçlendirmek için ayırınız.

-İnternet servis sağlayıcılarının ailelerin kontrolünde internete girilebilecek siteleri sınırlandırabilmesi için gerekli softwareleri ya da internet paket seçeneklerini vs. sunmasını şart koşunuz.(Kaldı ki bu tarz şeyler var olduğunu görmüştüm, belki yetkililer atlamıştır, akıllarından çıkıvermiştir diye yazayım, belki gün gelir bu siteyi de yasaklayacak olurlar da bunu görüp aa doğru lan derler, he mi?)

-Ailelere tıpkı evde çocuklara televizyonda neyin izlenebileceğini, kaç saat izlenebileceğini söyleyebildikleri gibi bilgisayar başında neler yapmaması gerektiğini insani bir şekilde çocuğuna anlatabilmesi için yardımcı olunuz, aileleri bilinçlendiriniz. (Artık ÖSYM Başkanı gibi romantizm kokulu bir mektup mu yollarsınız okusunlar diye, yoksa televizyonlara radyolara bir reklam mı verirsiniz, bununla alakalı bir eğitim programı mı hazırlarsınız, el ilanı mı dağıtrsınız onu siz düşünün, daha da kopya verirsem skandal olur)

Bakın  IPS İletişim Vakfı-Bianet’in avukatı Ayşe Altıparmak sizler için söylüyor, “Gerek Avrupa Birliği gerekse Türkiye’nin de üyesi olduğu Avrupa Komisyonu çocuklar gibi zarar görmesi mümkün grupları korumak için yasal önlemler almaktansa özdenetim yollarına gidilmesini teşvik etmektedir. Bu nedenle, üye ülkeler ev ve okul bilgisayarları ile İnternet kafelerde filtre programlarının kullanılmasını teşvik etmeli ama devlet düzeyinde filtreleme girişimlerinden her ihtimalde kaçınmalıdır.”

BM desteğiyle Freedom House tarafından Nisan 2011 de yayınlanan İnternette Özgürlük Raporu’na göre, Türkiye’nin “kötü puan’ını 42′den 45′e yükselterek” internete erişim özgürlükleri konusunda giderek daha kısıtlayıcı bir siyasal ve yasal söylem ile uygulamalara sahip olduğu ama padişahlıkla, peygamberlik(bkz İstanbul’u ikiye yarma projesi) görevleri arasında seçim yapamayan bir kişi tarafından halen giderek artan özgürlükler ve ileri demokrasi ülkesi olarak adlandırılan bir ülkede yaşıyoruz.

İşin kötü tarafı yasakçı zihniyetin sadece padişahların değil, bu ülkede bu güne kadar gelmiş hemen her yönetimin ve tahminen bundan sonra gelmesi muhtemel pek çok yönetim ve siyasal tavrın kullanmaktan(artık o zamanda başka tür fikir özgürlükleri ihlali olabilir ama sizi rahatsız etmediği için farkına varmayabilirsiniz de…) kaçınmayacak olması.

Yani hedef internet yasaklarının kaldırılması değil yasakçı zihniyetin kaldırılması olmalıdır der, hava durumunu almak için sözü Bünyamin Sürmeli’ye bırakırım.

Bir daha ki daha komikli, sinir stresten arındırılmış yazımda görüşmek dileğiyle si yü later, kib aoe styla yeah.

İnsanların mekana sahip olunca, kendi mekanında çalışan insandan işi daha fazla biliyormuş tribine girmesi, en büyük suçlardan biri sayılsın anlıyor musunuz. Yakında ama çok yakında bana “bence şurdan çekseniz daha güzel olur…” diyen ilk kişinin gözlerinden lens, derisinden çanta ve kılıf yapıcam çünkü, kamuya, halka hizmet olarak, yol olarak sunacam o kişiyi, valla diyorum.

Beta model balığım var, adı Alpha, yediğinin 2 katı sıçıyor, adeta ben gelince kafasını cama yaslayıp bana bakıyor, camdan bir buz koyma kabının içinde yaşıyor, diet yapıyor, genelde vaktini evde geçiriyor ama düzensiz uyuyor, tv izlemiyor, müzik dinliyor. Özünde iyi bir balık anlayacağınız, senden benden normal hiç yoksa…

Bir de insanlar yaratıcı cidden ya, baksana -> bakmalı

Tamam Javier Bardem’dir, Madonna’dır çirkin ama karizmetalik insanlar listesine sokulabilir ama Joaquin Phoenix’i biraz saçma buldum be NTV ve MSNBC.

En kötü 20 albüm kapağı isimli listeyi yollayan bu siteyi bir de Unkapanı’na davet edelim ki dünya kaç bucaklıymış görsünler, öyle kolay değil en dipte olmak, biz emek verdik aslan parçası, bu millet Ümit Beseni piyanosuyla birlikte kolay çıkarmadı göklere! Emeğimizi yedirmeyiz, hödöröö!!

İşte onların listesi;  Gavur işi
İşte bir Türk’ün hepsine bedel albüm kapağı; Hey yavrum hey!

Haber Kaynağını Gör  Canlı Haberleri Gör  falan diye böyle en tepede beliriyor ya artık Facebook’da ona iyice kıl kaptım, 300+ yazıyor misal bir tıklıyorsun, hani filmlerde gelir Orta Çağ’da bir ulak gelir haber getirir ruolu şekli, açılınca ucu yerlere uzanan parşömen gibi, padişahın fermanı gibi saçılıyor ortalara, bütün herşey akıyor, işte onun gibi olacak diye düşünüyorum. Ben sevemedim onu, karışıklaştırmasınlar ortalığı.

Kazı kazan konusunda bitmek tükenmek bitmeyen bir şüphenin esiri oldum heyhat! Bir gün olsun 2 lira’dan öteye bir meblağ kazanamadığım bir para ödüllü organizasyonun ağında senelerdir çırpınır dururum. Artık öğrendim gerçi, şans oyunlarının benimle bir alıp vereceği yok. Gerçi almasına alıyorlar da vermesine vermiyorlar. Bir gün olsun elime toplu sayılabilecek bir para geçmedi şans oyunlarından, çok istedim lan. Yeminle diyorum bak, yarın gideyim kazıyayım o kazanı 40 lira çıksın dönüp arkamı bakar, 1 tane daha kazırsam nolayım. Öyle küçülttüm hedefi. 40 lira lan, nolacak verseniz halbuki, yıllardır böyle bir arada gelir dellenirim, kazırım 50 Krş tamam çek oyna, bir daha 50 Krş, bi daha çek boş, bir daha oyna 1 lira, bir daha çek.. İğrenç bir ümit devir daiminde perişan oldum ağzını kırdıklarım. O ton ton yüzleriyle, “Umut ekmeğin olsun oğul” bakışlı amcaların masum görünüşlerinde kaybettiğim onlarca demir parayı biriktirsem şimdi bir kazak alırdım kendime(ya ne alacaktım o biriktirdiklerimle ev alırdım mı diyecektim, coşmayın hemen), hiç yoktan sıcak tutardı.

Bu arada dünyada 5 farklı siparişi aklında tutabilen bir garson varmış okurlar. Ben de inanmazdım, beni geçtim bilim inanmazdı böyle bir olaya, dünyanın yuvarlak olmayışı kadar şaşırtıcı olan bu olay soğanlı, et, lavaş, sadece domatesli ve tavuklu soğanlı tantuni siparişlerini kağıda yazmadan ileten ve akabinde yine büyük bir başarıdır ki o anda kendisine iletilen siparişe soğansız olsun dendiği halde inatla soğanı çakan ustanın aksine bir bir denileni yapan müşteriyi mesut kılan bir ekip gördüm. Çocuğa baştan da söylediğim gibi siparişi doğru getirdiğinde kendisini tebrik ettim, hörmet ettim, saygıda kusursuzdum. Vay anasını, düşündükçe şaşırıyor insan, böyle kuşlar falan..

Hassizeiyiğünler…

Koray Candemir ile Serkan Çeliköz’ün Kargo’dan ayrılıp kurduğu grubun adı maSKkott olmuş lakin bence olmamış o isim, çiğ ve teenage kokuyor ne bileyim.

“Seni tenhaya çekip gülünü koklamalı” diye bir şarkı sözünün olduğu bir dünyada yaşıyoruz, hem varoş, hem romantik hem de tecavüzkar bir şarkıymışçasına.

Saatler 1 saat geri alınınca “Oh oh, 1 saat fazla uyıycaz” yorumunu her sene yapmaktan gocunmayan insan saatler ileri alınınca elbette ki az uyuduğuna üzülecektir, mantık o mantık çünkü ve yine aynı kişiyi takip edin göreceksiniz ki 31 Aralık günü size seneye görüşürüz esprisini ilk defa o bulmuş gibi şen bir edayla söylecektir. Biliyorum yüzümü kara çıkarmayacaksın “o insan”, sana güvenim tam.

Pazar gecesi olsa gerek, kısa süreli televizyon izleyişlerimden birini yapıyorum, Fatih gibi Altaylı gibi birine konuk olan yaşlı başlı, hatta kelli ve felli bir amca var anlatıyor falan haliyle, dedi ki, 365 gün için 365 adet takım elbise diktiren bir Rus varmış. Adeta hayretimle bakızlarken, şaşkınla sürüklenirken o adamın benim üstümü değiştirdiğimden fazla takım elbise değiştirdiğini fark ettim. Hayatımı böyle derinden sarsacaksa varsın Tv de yasaklansın!..

Vedat Özdemiroğlu’na çağrım azalarak bitsine alternatif olarak, hızlanarak bitsin, zira bazı şeylere akselerasyon lazım.

Megadeath yeni albüm çıkarmış. Bilgi olaraktan.

Bence Salma Hayek oyuncuysa Penelope Cruz daha bir oyuncudur. Düz mantık iyidir.

Yarratıcı; bunlar

Tarsem Singh’in 18 farklı ülkede, 26 farklı gerçek mekanda çekimlerini gerçekleştirdiği The Fall’da hiç özel efekt kullanılmadığını öğrendim. Filme zaten görselliği kadar farklı hikaye anlatış tarzı ve süper bıdık Catinca Untaru yüzünden hayranken daha da coştum. Yönetmenin titizliğinden mütevellit filnin çekim ve post-prodüksiyon aşaması 4 yıl sürmüş, emeğine gurban.  Yönetmen abimiz War of Gods isimli bir filme de 2010 yılı içinde imza atacakmış diye bir beklenti var ki, bilmem heyecan mı yapayım…

Hala duymamış, kullanmamış birisi varsa, tüm masum ve güzel insanlar için gelsin;  makat, harbi diyorum lan girin bi.

İddia ediyorum KoYu EskişehirSporLu 1,000 kişi buLabilirim !  nasıl da hedefini küçük tutan, haddini bilen sevimli bir grupsun sen ahahaha…

Facebook kime mesaj atacağımı, kimi dürteceğimi senden mi öğrenecem lan, ağzını yumruk içinde bırakırım senin! Sürekli olarak bana sağ yandan yanaşıp yanaşıp, “Onu dürt!” diyorsun ve dediğin adam bizim bölüm başkanımız oluyor, yerse sen bızzıklasana ? Hani ya ?!

Görünmez adam;  havalı, iyi mayışlı, manitalı ise Görükmez adam; sinsi gibi, nadir gibi, Görüşmez adam ise toplumdan soyutlanmış gibi, huysuz ihtiyar gibi olabilir…

İyi geceler.